Öyle büyüktü ki aşk'ları dillere destansı idi...
Mecnu'nun leyla'yı,Kerem'in Aslı'yı,Ferhat'ın Şirin'i sevdiği gibi birbirlerini seviyorlardı...
Aşk'ın,sevgi'nin en temiz ve saf halini yaşıyorlardı...
Birbirlerine olan aşk'ları öyle içtendi ki yalansız dolansız yaşıyorlardı...
Göz göze bakmaya,el ele tutuşmaya korkarlardı...
Birbirlerine hitap ederlerken dahi abartılı sözler söylemekten çekinirlerdi...
İki kocaman çınar olmalarına rağmen aşk'ın en güzelini yaşıyorlardı...
Şimdiki aşk'lar gibi değildi aşk'ları bir anlık heves için yaşamıyorlardı...
Bazen çaresizliğe düştüklerini sezdikleri an dahi birbirlerine sımsıkı sarılır dimdik ayakta durmaya çalışırlardı...
Aşk'ları yeryüzünde yaşanılabilecek en güzel aşk'lardan bir tanesi idi...
Birlikte yerlerdi,birlikte uyurlardı...Birbirlerine hiç darılmaz birbirlerini hiç kırmazlardı...
Birbirlerine "hatun ve bey" diye seslenirlerdi...Öyle yalın ve abartısızdı işte...
Kocaman evleri,villa'ları,arabaları olmasada hayatın en güzelini yaşıyorlardı...
Gözleri hiçbir zaman yükseklerde olmamıştı onların...
Küçük ama sıcacık yuvaları ve dev gibi dillere destansı aşk'ları herşeye yetiveriyordu...
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
©pirsultan
Ş