Beni affet.
Duvara söylüyorum.
Hayatım kağıt.
Çenem paslı.
Şair: şarkı söylüyor;
Gökyüzü benim evim.
İçine gül atıyorum,
Kırmızı renklerde.
Dur: bu yollar
Benden daha fazla büyüdü.
Yolculuğum bitmeli
Çünkü hedeflerimin,
Artık bir önemi yok.
Bir mümin diz çökmüş,
Küresel gözleri görmek için
Sineklerin dileği:
Boşluk ve ani ışık.
Diriliş: Ben öldüm.
Ondandır — tekrar yaşama girişimim.
Uyurken, benim gibi şarkı söylüyor:
Dünya sarı giyinmiş.
Ses yok!
Benim için ne ifade eder ki bir şarkı?
Seni terk ediyorum: haleller ve kifayetler.
Seni şiddetle terk ediyorum.
Sürgünün vahşeti gibi.
Beni unut: benim gerçeğim.
Benim şaheserim.
Benim yokluğum.
Gündoğumu: kırılmaz şafak.
Kitabını açtım.
Şiir var,
Sen yoksun.
©mustafaks
M