Sana hücremden yazıyorum bugün
İki pencerem var kirli perdesiz
Önümde bir kalem bir defter dilenen
Gözüm dalıyor yine yersiz vakitsiz
Seni özledim demek ne kadar hafif
Seni dilemek her duamda kendimden önce
Belirli belirsiz resmine bakıp
İçlenip dururum hüznümden önce
Demirler buz gibi yatağım bıtrak
Gönlümde bir kuş var kanadı kırık
Tek dostum epeydir nefesim oldu
O sık sık uğruyor öyle alıştık
Nasılsın demeden nerdesin demek
Kaç yılı devirdim kendini yemek
Duvarlar küf tuttu suskunkuk paslı
Bu gece kaderim sensizken ölmek
©ibrahimlek
S