A

İki Ruhlu Beden

Hep aynı yüzüyle dönüp ilişen
Tarihin tekerrürüne dizili,
İşlemesi ender ellerin ustalığında taşlar.
Öyle bakınca yakından,
Gözün yorgunluğuyla,
Cevherin el değmemiş aslına,
Sırda gedikler açar ruha sirayet eden cüzzamlar.
Alışkanlığın bilgeliğiyle ısınır tohum
İçinde büyür hayatın irini,ve kabuk çatlar.
Bir yanı derinliği siyah,ağırlığı ses vermeyen uçurumdur,
Bir yanı gözün yetişmezliğinde uzanan dağlar.
İki ruh örtünen bedenler gibi lanetli,
İki beden giyinen azabın üşüttüğü ruhlar.
aliyeşil