aynı evde iki yabancıyız
sanki daha önce hiç karşılaşmamış gibi
gözler bile birbirinden kaçıyor
hunharca suçluymuş gibi
yatağım soğuk
ellerim üşümekli
yüreğim titrek
sensizligin hapsindeyim sevgili....
verilen sözler unutuluyor
zaman , ilaç yerine
anıların bir bir üzerini örtüyor
güzel günlerin yerini
zifiri kaplıyor....
şimdi iki yabancıyız
ben sensizliğe tutsak
sense gözlerime rehinsin.....
bilmiyorum
bu dört duvar arasında
kim ne kadar yatacak ...
...
©zifiri35..
Z