İki yakan bir araya gelmez mi
senin İstanbul...
Hep çekiştirdiler seni
sağından, solundan,
bir aman vermediler ki sana.
Kimi denizden saldırdı surlarına,
kimi karadan yürüdü
üzerine gemilerle.
Adınada tarih dediler bunun,
ama sormadılar hiç,
hoşuna gitti mi İstanbulun.
Sen hırpalanırken, bir yara
daha alırken her yeni çağın elinde,
boşver, nede olsa
yedi tepesi var dediler.
Modernlik adı altın da,
uzun uzun gökdelenler,
sokakların da kirli eller
hep bir oyun çevirdiler.
Güzelim İstanbulu,
oyunlarına alet ettiler.
ama onlar da, yedi tepen
varmış yokmuş, aldırış etmediler.
Denizini kirlettiler, havanı zehirlediler,
yeri geldi boğazını sıktılar,
hatta kızını, kulede hapsettiler.
Kısacası, gelişi güzel kullandılar seni.
Bir kişi bile çıkıp,
ahh güzel İstanbul diyemediler.
Bunca aymazlığa, nankörlüğe,
aç gözlülere rağmen,
yine de direniyorsun,
yine de ayakdasın ya,
helal olsun sana be,
ahh güzel İstanbul...
Yazan: Dağhan Fırat
©dağhan
D