Hayatımın en hüzünlü anı senin hayata gözlerini kapattığın o andı Anne, bu öyle bir an ki var olma
sebebim sen artık yoktun
sanki bende yok olumuştum birlikte, dünya çökmüş altında sadece bir ben kalmış gibi acın mı daha ağırdı Anne yoksa sensizlik mi yada artık yapayalnız bırakışın mı
bilemeden hepsiyle sürüklendim işte daha fazla incinmemek için güvenli bir yol bulmaya çalıştım buldum mu bilmiyorum ama bulmak zorundaydım
Bulmalıydım çünkü çok güçlü bir sebebim vardı kendimden öte anneydim artık bana
içten içe sevmeyi öğreten ve candan gülümseten bir meleğin vesilesiyle, Annnemle var olan ben ve varlığımın vesilesi ile yüreğime gözlerini açan sol yanım oğlum..
©kalbenn
K