İlk kez oturuşumuzdu seninle denize karşı,
İlk kez suskunluğumuzu armağan edişimiz,
Kayalıklara….
O gün deniz çekilmişti adeta,
İki yeşil inci bırakmıştı kıyıya;
İki yeşil inci, gözlerini…
Ne güzel de biriktirmiştim oysa;
Ne güzel de yüreğimde,
En güzel sözlerimi!
Ama söyleyemedim bir türlü,
Gitme kal diyemedim.
Şimdi arkandan konuşuyorum her gün,
Ne mi diyorum,
Seni çok seviyorum!
En kötüsü de ne biliyor musun?
Bunu sen bilmiyorsun.
©mesutberk
M