Tabiatın öfkesiyle titreyen dağları,
Kanla sulanan toprakta yankılanan ağıtları,
İçimdeki fırtınayla yazdığım bu mısraları,
İlahi, bu tragedyayı duy, lütfen anla!
Gökyüzü ağlıyor, yeryüzü inliyor acıyla,
Gözyaşları sel olmuş, yüreklerde sancıyla,
Korku ve umutsuzlukla dolu insanca hatıra,
İlahi, bu pişmanlıkla sarılmış yeryüzünü anla!
Gölgeler arasında yitik umutların sesi,
İçimdeki çığlıkla haykırıyor gerçekleri,
İnsanlık mahvoluyor, kelimeler kifayetsiz,
İlahi, bu trajediyi durdur, günahlara şahit ol ana!
©alparslanx
A