S

İlham

Saat üçbuçuk,geceyarısı
Son durak,son otobüs 
Açıldı birden kapılar,
Bir umutla bakıyordum,zifiri karanlığın arasından
Gözyaşlarım birer birer süzüldü yanağımdan
Ömrüm yavaş yavaş tükenmekte
Zifiri karanlığın,köhne köşesinde
Bulmadığım ve kuramadığım cümlelerle
Değişik duygular içindeyim,hayatın bu vefasız yerinde
Kırgındım hayatın görünmeyen yüzüne
Aşıktım hayatın o, tatlı yüzüne 
Kalemimden çıkan her kelime 
Hayata anlam katıyordu bir nebze
Esti rüzgar yaş ile 
Yandı yürek aşk ile 
İsmini gömdüm ruhumun derinliklerine
Zalim dünyanın,meçhul vaktinde
SUSKUN ŞAİR