1

İlham ve İbret

Seni anarken eğer ben sende yanmışsam,
Kulun da benimdir elbet külün de benim,
Şu acınası halimi seyre dalmışsam,
Senden ilham kendimden ibret alan benim.
Lütfunla kuşanırken lafzınla kuş olan,
Şakıyan dil de benim, susan gül de benim.
Bağda bahçede kutlu sevdaya vurulan,
Sarhoş bülbül de benim, hoş sümbül de benim.
Az doğrularım senden, çok yanlışım benden,
Tüm hikmetlerin aslına, hislenen benim.
Hem kahır sularından hem dert sofrasından
Kana kana içen de beslenen de benim.
©1naifsair