B

İlk Begmen

Bir kapı buldum, eski ve solmuş
Sanki Burda bir şeyler kopmuş
Hatıralarını duvarlara yazmış
Mağrada uzun yaşamış
Okuduğumu görüyorum sanki
O Begmen ilk olanmış
Duvarlara yumruklar atarmış
Elleri parçalanmış
Milyon yıl olmuş
Kader değişmemiş
İsyan etmiş, öfkesine yenilmiş
Ah insanoğlu yapma bunu
Çölleri geçip, savana avlanmış
Kendini, yokluğa adamış
Kalbi ile zihni arasında kalmış
Göğsündeki alev onu yiyip bitirmiş
Kurtulmak için kendini yaralamış
Çırılçıplak atlamış ateşlere
Ama kalbinin esintisi, onu kurtarmış
Ağlamaktan gözleri kör olmuş
Ama ruhu yoluna yoldaş olmuş
Yalnızlığa, koşarak dalmış
Fikirleri onu esir almış
Ah Begmenim etme kurbanın olam
Kendine gel, yoluna dön
Baştan başlayayım dediğinde...
Ruhunu Teslim Etmiş Rabbine...
©beg