Zamandan,
Kağıttan,
Kalemden
zorla,
bana emanet bir sesi dışarıya sızdırıyorlar.
Duvarları kalemin, güveni daha evvel hiç kaydedilmemiş,
hiç hissedilmemiş bir sarsıntıyla ilk defa sarsılıyor.
Ve kuşlar
kalbimin içindeki cesareti yüklenmişler!
omzum üstündeki başımı almışlar,
başlarını almış,
güneyi unutmuş kuzeye gidiyorlar.
Kanatlarına bir tüy daha iliştirilmiş olsalardı eğer
kalpleri ağır ağır atacak ve asla
İlişemeyeceklerdi hürriyetime.
Bu çarpıntı
hayra alamet midir değil midir? Şimdiden anlamak zor bu hadiseyi.
Dinmesini bekleyeceğiz mecburen bu fırtınanın,
yelkenlerimizi yeniden göğe açma vaktini.
kuzeyin güney,
batının da doğu,
ve her yönün sen ilan edilmesini.
🌙
©muhali_z
A