Aldım elime kalemi gözlerini
çiziyorum önümde bomboş bir
kağıt güzelliğini mest ediyorum
seni bu kadar seven aşık ne etsin
gönlüm vurgun peşinden koştuğum
sevdalıyım hırçın akan nehir kadar
ne mecnun ne kerem nede ferhat
böyle sevmedi inan seni sevdiğim
kadar koş gel rüzgâr ol es ne olur
geceme ay gündüzüme güneşim ol
yine uyku tutmuyor uykusuz kaldım
seni düşünmekten vah halim perişan
ilk sevdiğim kadın muhtacım sevgiye
sar kollarına hadi yatır şu düşlerine
inan sana değer verdiğim kadar kim
ölümü göze aldı ki uğruna biliyorum
terkedilmiş üşüyorsun sen karanlık
sokaklarda çıkmazı arıyorsun yalnız
kaldın bu koskoca yalan dünyada en
çok sana üzülüyorum aklına olur ya
ben gelirsem unutma benim kapalı
değildir kapım hala açık yeter'ki
gireceğim de ama sonra gidersen
kalbim zaten yara o zaman yarim
dayanamam ben asla yokluğunda
son akan gözyaşları pişman olsada
ölürüm ancak ziyaretime gelirsin
ne mecnun ne kerem nede farhat
böyle sevmedi inan seni sevdiğim
kadar bunu sakın unutma yarim
C