İlk şiirini benimle yazmış bir çocuğun hatırına, göğsümdeki korun kokusu bir an olsun ki değişmedi. Benim can uğru yürüdüğüm ev değil yol değil, yuvaydı. Korkusu dinsin, ateşi dinsin, mışıl mışıl uykuya yenilsin diye beklediğim nice geceydi, gündü, ekmeğin ikiye bölündüğü andı AŞK.
©drtsprgs87
D