İlkbahar sabahı çiçeği gibiydin, Renklerle bezenmiş, her çiçekten iz taşıyan. Meltem rüzgarı gibi esiyordun yüreğime, Gökkuşağı gibi renklendirdin gönül dünyamı.
Bir düş gibiydin, bir hayal gibi, Kokun vardı ama sen yoktun yanımda. Kalbimi bir ömür senin kokunla sarmak isterdim, Ama sen yoktun, sadece hayalin kaldı geriye.
Zor bir şeydi kokunu alıp da yanında olamamak, Mesafeler uzak olsa da hasretin yüreğimi yakıyor. Sensiz kalan kalbim kor gibi yanıyor, Canımın her köşesinde seni arıyorum.
Bir gün döneceğini umut ediyorum, Belki o zaman bu hasret sona erer. Yine ilkbahar sabahı gibi gülümsersin bana, Ve kalbim sonsuza kadar seninle huzura kavuşur.
©hasanbey.
H