Kayboldum aşkının karanlığında bulamıyorum yolumu,
Kalbini arıyorum sığınmak ve bulmak için huzuru.
Taş bir duvar çıkıyor karşıma soğuk ve heybetli,
Kalbini duyuyorum duvarın arkasından,belli belirsiz atıyor sanki.
Şiirden kuşlarımı uçuruyorum sonra ulaşmak için kalbine,
Duvarların çok yüksek varamıyorlar menzillerine.
Hepsi kaskatı kesilip cansız düşüyorlar yerlere,
Toplayıp onları yerden görmüyorum makber misali kalbime.
Tüm gücümle sesleniyorum duyman için beni.
Zorluyorum devasa kapıyı ama nafile.
Çöküyorum sonra soğuk ve taş zemine,
Saklıyorum artık umudumu her şeyin mümkün olduğu yere.
©mücrim
M