Herkesin güven sanıp aldandığı bir dağı vardır.
Ve o güven,
Kızılca kıyamet bir gün içinde, dağ gibi sarsılır.
Öyle bir sarsılır ki
Fay gibi kalpte büyük kırıklar bırakır.
Köprüyü ayakta tutan halatlar çözülür birbirinden.
Kırılır bir serçe en ince yerinden.
Toz boran içinde gözyaşı taneleri, bir bir toprağa karışır.
Dağılır omuzundan silkilen yükün ağırlı.
Kuşkusuz bir kalp, kaburgalarından yeniden yeşerir.
Eğer bir kalp inanırsa,
Bütün hayatını gerçek inançla kutsar.
Ah, bu alaycı dünya!
Çok zalimane bir şekilde dönüyor.
Yüzlere gülümseyerek gençliği çalıyor.
Sonuna kadar alsa iyi.
Daha kutsanmamış bir çok umudun ahı, dişinde parça parça...
©mustafaks
M