İnancım kalmadı artık bu hayatın aşkına sevgisine,
Hüznü saplayıp gitti kalbimin en derinine,
Gözyaşı döktü kelimelerim feryad edercesine,
Hüzün yakıyor ciğerimi ulan bu sigaranın dumanı değil de,
Doldur be meyhaneci boşver getir rakıyı da kafam güzel olsun bari uyku yok yine,
Aç sesini radyonun hadi eşlik ederim belki sözlerine,
Belki de içimde ki biriken kelimeler nağmeleniverir iki kadeh rakı ile.
Ben söz verdim kendime,
Bir daha seni seviyorum demeyeceğim diye birisine.
Kapılmayacağım diye sevdanın esintisine,
Neden mi...Sevdikçe denk geliyorsun elveda kelimesine,
Sebepsiz gidişler yoruyor beni de,
Sanki küfrettim yüzüne,
Ya da uzak kaldım sevgisine.
Diyorum ya iyi olmak değil de,
Önemsememeli mesela sevgisini, gelişini,güzel sözlerini ve denk gelmeden gözlerine,
Aman boşver ne evliliği iyi böyle desem uğraşmasam öyle sık ilgilenmeyle,
Daha çok üzerime düşer o zaman belki de,
Kaybetmemek için sevdiğini katlanır belki de herşeyine,
Kötülemesine....
Değer vermeyişine..
Aklına geldiğinde bazen nasılsın deyişine...
Bağlanmayacaksın öyle sevgisine,o ilk merhaba deyişine,
Sıkıcı gelir kimisine.
Hani derler ya sen layıksın benden daha iyilerine,
Hazırdır bahanesi de.
Sonra kolda faça,üç beş paket sigara ile,
Denk gelmek istersin ömrünün son demine.
Neyse boşver...Meyhaneci,kafanı şişirdiysem özür dilerim anlattım öylesine, dedim
Beni birtek bu rakı kadehleri anlıyor bir de sigaram geri hikâye,
Alıştım hayatın böylesine.
Yalanına da,ihanetine de.
Barış KAPKINER
©by_solist
B