İnanç, ruhun en derin yankısıdır,
Karanlıkta bir ışık, yalnızlığa çare,
Fırtınalar koparken içimizde,
Bir liman, bir sığınak, bir rehberdir bize.
Kırılan hayallerin ortasında,
Yitip gitmeye yüz tutmuş umutların eşiğinde,
İnanç, bir köprü olur aşılmaz gibi duran uçurumlara,
Ve her adımda bizi yeniden doğurur,
Küllerinden yükselen bir anka kuşu gibi.
Gözlerimizde bir damla yaşla,
Ellerimiz titrerken dualarda,
Kalbimizde bir hüzün taşırız,
Ama biliriz ki her acının ardında,
Bir huzur, bir ferahlık gizlidir,
Çünkü inançtır bizi ayakta tutan,
Zorluklar karşısında eğilmeyen bir dağ gibi.
İnanç, en büyük servetimizdir,
Zenginliklerden daha kıymetli,
Mallar ve mülkler elden gidebilir,
Ama inanç, ruhun derinliklerinde kök salar,
Ve asla terk etmez sahibini,
Her anında hayatın,
O bizimle, biz onunla yol alırız.
Bir tohum gibi kalbimize ekilir inanç,
Zamanla filizlenir, büyür, serpilir,
Ve en zorlu kışlarda bile,
Yeşermeye devam eder,
Çünkü inanmak, hayata tutunmaktır,
Her şeye rağmen dimdik ayakta kalmaktır.
İnanç, yolları aydınlatan bir meşaledir,
Karanlıklar içinde kaybolmamak için,
Her adımda, her nefeste,
Yol gösterir bize,
Ve biliriz ki sonunda,
Huzura, rahmete kavuşacağız.
Dünya dönse bile tersine,
Gökler yıkılsa, denizler kurusa,
İnanç, bir çınar gibi kök salmış,
Devrilmez, yıkılmaz,
Çünkü o, ruhumuzun en derinlerinde,
Sarsılmaz bir inanç olarak kalır.
Her sınavda, her dertte,
Bir dua yükselir göklere,
Ve o duada gizlidir inancın özü,
Sessizce söylenen, ama dağları deviren bir güçtür o.
İnanç, tüm varlığımızla sarıldığımız,
Bizi yaratanla olan bağımızdır,
Ne olursa olsun kopmayan,
Ve her seferinde yeniden güçlenen,
Bir umut, bir haykırıştır sonsuzluğa.
İşte bu yüzden,
İnançtır bize yön veren,
Her anımızda yanımızda olan,
Ve sonsuzluğa doğru attığımız adımda,
Bize rehberlik eden tek gerçektir.
©hasanbey.
H