Gecenin hüzünlü meltemi ince ince okşuyor yüzümü.
Saçlarımda efsunlu el geziyor.
Sessizce karanlık gecede parlıyor yıldızlar.
Nazlı nazlı birden sandığa ilişiyor gözüm. Albümü çıkartıyorum ama bir gece lambası gecenin gülüşünde göz kırpıyor bana
Çıkarıyorum acele acele
İlk kez görür gibi zülüflerim ıslak,gözlerim nemli.
İçim sızlıyor
İnce ince gidiyorum maziye
Mukavvadan yapılmış yuvarlak iki harf yan yana oyulmuş duruyor.
Geçmişin gölgesinde sarı lacivert süslenmiş el işi kağıtları…
Elime alırken yapan elin sıcaklığını hissediyorum.
Ellerimde takıyorum bordo bir ışık saçılıyor.
Geceme hüzün yağmuru yağıyor
Odama sessizce sararmış albüm ilgimden uzakta duruyor.
Öylece özlemin özgürlüğünde depreşiyor yaralarım
Kanatmak ister gibi yaralarıma elimi uzatıyorum komidinin çekmecesine.
Çıkartıyorum
Üç resim elimdeyken boğuluyorum
Hıçkırıklara sararmış solgun yorgun resimler
Mutluluğun resmi avuçlarımda bir çift duruyor
Karşımda baş başa vermişler
Gözleri parlıyor aşkın aşkıyla
Zemherinin beyazında ocak soğuğunda mezar taşlarına inat.
Diğer resme geçerken siliyorum gözlerimin buğusunu.
Hasretin sofrasına oturuyor sessiz kimsesiz ikinci resmi alıyorum elime
Umutla boyanmış lila renkli bir oda
Adımın yanında benim yazan yan yana bir gece lambası daha.
Geçmişte param parça edilen lime lime bölünen
Kırmızı bir ışık
Aşkımın sevgisini simgesi gibi ışıl ışıl yanıyor.
Bir resim karesinde kalanlar
Ömrümü adadığım
Sevgimi sevdamdan vaz geçemediğim
Hibe ettiğim hayat damarımda kanım
Hala aldığım her nefes sevgi kokar
Oysa ne mutluydum.
Mutluyduk
İhanetin gölgesi düşmemişti henüz sevgilere.
Oysa şimdi ihanet kokuyordu gecelerin beyi
Sadece benim hatırladığım o mutlu günler
Nasıl da sevmiştim
Yalansız dolansız
Riyasız çıkarsız
O yüzden yok oldu sevgim
Ağlar hep gece el ayak çekilince nemli gözlerim.
Hele bir de düşmesin özlemin rengi
Ve yine mutlu o kadın.
İhanet etmemiş ihanete uğramıştı.
Özlemi içinde lav oldu.
Asırlık sevdamdı sinemde sakladığım
İhanet kokmuyorum
Tüm cesaretimi topladım.
Son kez baktım
Son kez yaktım
Son kez elveda dedim
Sevgim hep öksüz hem de yetimliğini azat ediyordum.
ihanetin acısını yaşatanı
Kendimle mutlu olmuyordum
Oysa şimdi mutluluk zamanı.
Geç kalmıştım
İhanetin çemberinde azat ettim ben gönlümü
bir sevgi doğdu mu yüreğinde
Şişelerin dibinde zaafların içinde
Bu sevdayı sen gibi terk edemedim erkenden
Susarak özlüyorum nefesini
Ağlıyor ağlıyor ağlıyorum şimdi
ugurlarken hasretin bestesini
Kim pişiriyor yemeği sevgiyle
Kim öpüyor
Kim sarıyor tenini
Kim… kim örtüyor üstünü
Kim bakıyor gözlerine gözlerim gibi
En derin sarhoşluğu yaşarken
bensizlikte
B