İNSAN

Bir bakarsın ağlar hüzünle
Bir bakarsın güler neşeyle
Sevginin arkasına nefreti getirir
Nefret ettikten sonra sever
Ne gariptir insan
Ölümle yüzleşir yanıbaşında
Acılar çeker canıyla
Sonra hepsi geçer de
Sevinç belirir gözlerinde
Ne gariptir insan
Dört mevsimi yaşar gibi
Acıyı tatlıyı sevgiyi nefreti
Yaşar insan yaz kış gibi
Ne gariptir insan
Bir bakmışsın toprak üstünde
Bir bakmışsın toprak altında
Ne gariptir insan