İNSAN

Eğer konuşursam sesim gür çıkar korkuyorum sonra beni dinleyen kulakları kesmelerinden çünkü beni yalan duvarlarına vuracak insandır cenneti hayal edip içinde yaşamaktan korkuyorum çünkü hayallerimi kabusa boğacak insandir özgür güvercin gibi kendi vatanımda uçmaktan korkuyorum çünkü beni gökyüzünden aşağıya indirecek insandır bülbül sesini dinlemeye hasret kaldım ama korkuyorum çünkü bülbülü kafesinde sağır eden sesini kesen insandır ben şiirlerimde doğruyu arıyamam çünkü şiirlerime kelepçeyi vuracak insan dır eğer aydınlık görürsem kimseye söylemem çünkü gözümü kör edecek olan insandır aşık olmaktan korkuyorum belirsiz bir aşk yüzünden kalbime ihanet edecek olan insandır birçok zaman ölümün peşinden koştum ölmek için ve ölümü de bana sevdiren insandır