M

İnsan

Gözlerini ilk defa açtığında ağlamış insan,
Belki kaderinin kötülüğe, belki de
Kaderi kötü olanlara üzüldüğüne.
Sessiz kalıyor bazen her nefes,
Görmezden geliyor acılarına bürünmüş canları.
Duymamak için yalnız ölülerin çığlıklarını,
Örtüyor üzerine kanla sulanmış yaşlı toprağı.
Doğmak, Yaşamak ve Ölmek.
Sanki gökkubbe bu üç kelime üzerine kurulmuş.
Ve sonra hayat bir anda durmuş.
Peki ya Adem düşündü mü hiç,
Tanrı beni neden yarattı diye?