İnsan bazen en çok sevdiğini istemsizce terk edip gider ya gittiğin yerde…

İnsan bazen en çok sevdiğini istemsizce terk edip gider ya gittiğin yerde bülbül misali altın kafeste ağırlansan, hiç bir esaretten kalmadan özgürce yaşasan bile canım ciğerim diye gönül verdiğinden sevdiğinden kopamıyorsun ve yüreğinde tarifsiz bir özlemendir yüreğinizin bir yanı sende değer yanı gurbette sılada sende kalan yarım kalmaktır.
©hasanbey.