İnsan hakikat pınarlarının kalbine akışını bekliyor gafletle. Oysa kalbi dimağına hükmetse kendinden koca bir nur saçar çevresine. Bilsin ki gaflet çukuru bataklık, çeker yavaş yavaş ölüme. Sanmasın ölüm sadece gelir yaşayan cesede. Nefis çevreler çeker ruhu kafese. İşte ölüm, en büyük ölüm, ebedi kalırsa "Ruh Kafeste"!
©brkdnc_23
B