Bir gün çıkacağım balkona elimde bir kahve.
Geceden gökyüzünü izleyeceğim sessizce.
Yıldızlara bakıp bakıp gülümseyeceğim.
Zihnimde beliren silüetini gördükçe.
Ayaz üşütecek, bıçak gibi kesecek tenimi.
Sızlayacak her yanım ama yakmayacak kalbimi.
İçimdeki senin sıcaklığı siper olacak.
Sarıp sarmalayacak, yenileyecek her bir hücremi.
O an bir kitap tutacak morarmış ellerimi.
Okuduğum cümleler öldürecek saatleri.
Kahvem soğuğa yenik düşecek mesela.
Azarlayacak sesinden uzak geçen vakitleri.
İnsan, insanın içinde yaşarken bile bu kadar uzak.
Aşk kurtuluşu zor olan güçlü bir tuzak.
Ben her gece bu balkonda hatırlayacağım seni.
Sende tek bir gece gökyüzünde gör beni.
©ikrar
I