Nasılda hükmünü yitirmiş can çekişmekte üstüne yok kelimelerin her daim kölesi olmuşuz bilerek.
Nasılsa hükümlülüğümüz ancak cürmümüz aklanıncaya dek sürer diyerek.
Ne çok şeyi çıkartarak gönlümüzden,
ne kolay yanılmışız,
Her sabah uykusundan dirilen ölümleri,
bir kere can vermeyle takas ederek.
Bir defa ölmeliydi insan...
Her acıda
Her sevdada,
Her ayrılıkta değil,
Bir defa ölmeli can.
©sonsuz.a.y
A