seni nerede unuttuk bilmiyorum.
sen yoksun artık kırk yıl hatırlı kahvelerde.
sen çoktan gitmişsin sessiz sedasız, bilmem hangi devirde.
seni nerede unuttuk bilmiyorum.
hatırımıza gelmiyorsun artık o tatlı muhabbetlerden
kaptırmışız kendimizi ben olma davasına
gider ayağız hep bir birimizden
unutmuşuz seni nerede bilmiyorum
ha arada bir aklımıza geliyorsun
nutuklarda! oy yarışlarında! çakallaşmış salyalı siyasilerin ağzında!
gerçekte yoksun ortalarda.
o tatlı semaver ateşlerinde demlenen çayda
inanmasalar da kızlarımızın binbir heyecanla baktıkları fallarda
bir kahve telvesi gibi akıp gitmişsin tabakta
tanımasakda, karşımızdakine verdiğimiz selamda
başkalarının acılarını yüreğimizde duyduğumuzda
herkese merhametle şefkatle baktığımız bir zamanda
kıymetin biliniyormuş ama bu gün nerede unuttuk seni bilmiyorum
boyun bükmüşüz kapitalizme, para derdindeyiz
emperyalistler sarmış afaklara kadar, elin elindeyiz
ne hayada ne edepteyiz
hep kendi derdimizdeyiz
çünkü unutmuşuz seni sen yoksun ki
egolar hat safhada savaşlar bitmiyor
zalim zalimliğinde mazlum gülmüyor
nerede unuttuk seni kimse sormuyor
olur ya bir gün nerede unuttuğumuzu hatırlarsam
dizlerimde ki son takada kadar sana koşacağım
çok özledim seni İNSANLIK!!!!!!
©pir-ikelam
P