zamanın ıssız ruzgarinda savurulan kuru yaprak tanesine sorarsan çaresizliği
kanadı kırık serçe yavrusunun çırpınışlarını
dile getiremediği acısını
hissedersen
açlığa ve susuzluğa mahkum çöl sıcaklığında esmer yüzlü insanlara yanarsa için
bombalardan çocuklarını saklayan anaların
korkularında çarparsa yüreğin
bir iğne sızısında hatırlarsan
ve kimsesizlerin penceresinden bakarsan dünyaya
baş kaldırırsan haksızlığa
şüphe etme
İNSANSIN
Z