Dar-ı dünyada ki göçkün kuşlar;
Dargın mıdır ki gökyüzünde uçmaz.
Yoksa meçhulü andıran gözler mi yol almaz,
Yollar mı sana hasret kalmaz.
Denizdir maviliğini semadan alan,
Güneş ile parıldayıp aşka yelken açtıran,
Rüzgarı ile kucaklasıp dalgasını savuran,
Yakamozdur geceyi aydınlatan.
Dalarsın bazen yokluğun derinlerine,
Engin ruhunun kararmış özgür yerlerine,
Hiç ışık yok mudur parlayan gözler de,
Karanlığın örtüğü saklı hayaller de.
Kış gelir bedene,nişanesi gökyüzünü süsler;
Sözlerim son bahar gibi yapraklarını döker.
Akan nehir gibi durmaz, çağlar el aman vermez.
Sonra yaz gelir yüzüme,
Çiçekler filizlenir aşkla meşkle,
Polenleriyle arılar bal yapar sevgisiyle,
İnsan doğa ile bir bütün oldu mu,
Huzurla bir ömür boyu yaşar elbette.
©__baran__
B