A

İnsanız Kasaba

Düşünürken seni, bir yerlerde kıyamet kopar
İplik düğmeden kopar
Tozlar ışıkta uçar
Kasabada fırtına kopar
Göz hizasında toprağa merhaba
Boynunda inciden beyaz kolye
Damlalar koynumda kopar
Gün usul usul batarken, özlem kopar
Sonra insanlar kaybolur, gece kopar
Ay rüzgarda parlak bir metelik
Çamurlu bir suda yakamaz kopar
Kasabada da her gece kıyamet kopar.