melodileri kirleten sözlerin
ağır beddualarıyla yaşıyorum
hüzünle kavrulmuş çerezlerimi tüketirken
geçip giden zamanın
alıpta vermediklerini izliyorum
merhemi yar olan
sevgiliden yarenlik direnirken
kanayan yarama tuz basıyorum
varlığım mutlu etmesede insanları
umutsuzca yaşayıp yarınlar için
anlık nefes tüketiyorum
doğrularımı görüp
kendimle gurur duyarken
yanlışlarımla üzdüğüm insanların
beddualarıyla harap oluyorum
hatalarıma bahaneler üretirken
gökyüzünden kayan yıldız'a
iyi niyetler sunuyorum
kuşkuyla baktığım
penceremin kenarın'da
insanların ayıplarını görüp
onlara karşı kullanmak için vakit kollyorum
bir garibin taşıdığı erzaha el uzatırken
benden istenilen lokmayı çok görüp
aç karnımı bencilliğimle doyuruyorum
insanlığımla övünüp
yaptıklarım için sınayınca tanrı
sitem edip neden diyorum
©atillaaa
A