İNSANLAR KÜSTÜRDÜ

_____//FATİH ŞAİR____//
İNSANLAR KÜSTÜRDÜ
Çekildim gönlümün kuytularına
Saçıma kar yağdı yıllar küstürdü
Bir türlü bitmedi yolculuklarım
Yar'e götürmedi yollar küstürdü.
Diyordum yüreğim belki söz dinler
Ateşim sönmeden savruldu küller
Can diye canımı verdiğim eller
Lüzümsuz konuşan diller küstürdü
Bahar sevinçlerim gönlümde kaldı
Her canlı çiçeği sevmek suç oldu
Bütün umutlarım dalında öldü
Zehir zakkum kokan güller küstürdü
Kelamdan kanadım kalemden kustum
Dostum dedim sazı bağrıma bastım
Türküler sineme değince sustum
Mızrabım tutuştu teller küstürdü
Gözümden içime akınca selim
Sandımki yeşerdi kupkuru çölüm
Sonradan başladı amansız zulüm
Beni anlamayan İnsanlar küstürdü... ____//FATİH ŞAİR______//
©fatihşair