Esneyerek yorgunluk içinde kalkıyoruz
Dinç olmamız gerekirken ölüyoruz
Etrafımıza hep boş boş bakıyoruz
Nerede bizim insanligimiz
Tanıdık görünce hemen kaçıyoruz
Birlik olalım dedikce kopuyoruz
Ne zaman bir çocuk görsek üzüyoruz
Nerede bizim insanligimiz
Sosyal yaşamı hızla kaybediyoruz
Asosyalliği garipçe kucaklıyoruz
Dışarıya gözümüzü kapatıyoruz
Nerede bizim insanligimiz
M