P

İNSANLIK

Ben uykuda sanıyordum, cesedine bakıp
Aslında çoktan ölüymüş insanlık...
Kanunlara hükümlere medenilere! aldanıp
Müslümanda geçmiyormuş haklılık.!
 
Sıfırın altında vicdanlar, buza gömülü
Kokmuş başlar bacaklar tuza gömülü
Şu çağda ne diye taşırım bilmem gönülü
Ne çok enkaz bırakmış bizi dünyaya bağlılık
 
Çığlıklar feryatlar vaveylalar vururken arşa
Kalplere baktım, saygım arttı sapanda ki taşa
Namluya bir intikam sürün! Bizi koyun başa
Şehitlik bize paye olsun sizin olsun kahramanlık
 
Parçalanırken gözümüzün önünde körpe bedenler
Şımartıldıkça şımartılıyor bu zulmü reva görenler
Senden hesap sormaz mı sanırsın bu göçüp gidenler
Canımıza tak etti tak artık , yeter ulan bu andavallık
 
Samandan farksız iki milyarlık bir nüfus
İlk kıblen istila altında gözü yaşlı Kudüs
Ne varsa yığın oraya asker füze roket obüs
Son bulsun gayrı şu vicdanlarda ki kuraklık
 
 
 
 
 
 
 
 
 
©pir-ikelam