A

İnsanlık Bu Mu

Gözlerimi açtım kirli pas tutmuş dünyaya
Elimde annemin yaptığı bez bebek
Üstümde ablamdan kalan kazakla
Babam bana küfür edercesine bakmakta
Yedi yaşında başladım ev temizliği öğrenmeye
Yemek yapmaya
Onbeşimde verildim elin oğluna
Oyunlarım bitti
Annem gitti
Okumadım ki
Bebek doğurdum çocuk yaşta
Oyun sandım başta
Oynadım onunla
Ağladı ağladım
Güldü güldüm
Düştü benim canım yandı
Anne olmuşum ben bu yaşta
Dayak yedim senelerce
Kan kustum pekmez yedim dedim
Annem öğle öğretmişti bana
Bağırmak istedim
Susturuldum
Ağlamak istedim
Yapamadım
Anneyim sonuçta
Öldürüldüm sesimi duyan olmadı
Çırpındıkça tekme atıldı
Bir mezar bile çok görüldü
Kadındım ya namusum yoktu
İnsanlık bu muydu ?
©almira.e