(Şiir kısmı)
Bir mahşer yeri gibidir içim
Öylesine yakıyor beni
Ve günahlarım
Sanki dışarıya taşıyor
Yüzüme vurur gibi
Bütün dünya günahları mı
Çeksem dar ağacına
Yaptığım hatalar
Bilirim ne canlar yaktım
Bir bir sorgulasam da
Ve kendimi boş mezar içinde
Bulsam ve atsam ki
O mezar evim
Doğup yürür ve büyürüz
Asıl son orası ki
Her insan bir amaçla gelir dünya ya
Kimi okur yazar kimi alim olur çıkar
Kimi zengin fakir kimi serseri olunca
İnsanoğlu hayata pencereden bakar
Hangi pencereden baktığı dır önemli
Kimi ak siyah kimi yolunu bulur çıkar
Kimi dürüst zalim kimi saf olur yani
İnsanoğlu işte bir beşer bir şaşar
Bir anadan doğma bir nefesle geliriz
Kimi ana baba kimi kıymet bilir çıkar
Kimi dua eder kimi şükür bile etmez
İnsanoğlu Allah a kimi nefsine tapar
Hep böyle gitmez bu düzen biter ki
Kimi ilme namaza kimi kendine yaşar
Kimi aç tok kimi halden anlamaz ki
İnsanoğlu ölümden ya da parasızlıktan korkar
©chn
C