Insanoğlu konuştukça mi yok olur?
Yoksa sustukça mi? Bilemem
Çıkmaz bir sokak gibi
Susarsan kalbin ve zihnindeki savaşta
Konuşursan insanların yargıları ve bencilliklerinde yok oluyorsun.
Ama yinede susmak ve konuşmak arasındaki arafta bekliyorsun
Hikayenin sonunu biliyorsun
Yok olmak ama yinede tekrar ama tekrar deniyorsun. Yürümeyi öğrenen bir çocuğun tekrar ayağa kalkması gibi...
Bir kaçış var mıydı ki yok olmaktan
Vardı belki göremiyordum.
Belkide var olmaktan kaçarken yok olmayi bulmuştum.
Işte insanoğlu yok olmamaya çalışırken bile yok ediyor kendini sorularıyla
Anlaşılmak istemektendi belkide insanın konuşması
Anlaşılmamaktan korktugundandi belkide suskunluğu ve belkide kalbi ve beyni arasındaki....Savaşın hiddetinin büyüklüğünden dolup tasmasiydi konuşma...
BILEMIYORUM
BULAMIYORUM
ANLAYAMIYORUM
ANLATAMIYORUM
Ama yinede yaşıyorumVe yazıyorum çünkü bu savaşta ne susabiliyor ne konuşabiliyorum
Ölümden korkmayan ben bu savaştan korkuyorum.
©a.obelik
A