devrilen ağaç inledi
bu rüzgar yikamazdi beni
içten içe yemeselerdi kurtlar içimi
ben görmedim hiç bir yiğidi
göğsünden hancerlensin
hep sırtından vurulmuş
teke tek olmamış hiç bir savaşı
düşmanından çok dostu saplamis hançeri
ne dağı olmus yaslanicak ne duvarı
ölürken bile yaslayamamis sırtını topraga
kaldirdiklari atmış ilk çelmeyi
bilinmemis kıymeti yaşarken
insanoglu sonradan anlamış
toprağa gömdüğü cevheri
©gökçekız
G