Aklından çıkıp gidemem,
unutmak bir intihardır.
Yollardaki hava kadar soğuk
parmak uçlarım...
uçlarından sarkmışlar akıl binalarının.
yavaş yavaş dönüyorum,
rüzgâr güllerinin ucunda
kollarım ağırlaşıyor.
Unutsan düşeceğim derinlerde bir toprağa...
Gözlerin kadar karanlık bir ölüme
belki de?
"acılar", diyor şair
"ölünce bitiyor mu?"
©capune
H