Odanın ortasında sarkıyor intihar halatı sormuyor kimse hal hatır.
Heyecanla bekliyorum ölümden sonraki hayatı geçmiyor hiç bir günüm hatasız.
Dinmiyor başımdaki ağrı sönmüyor içimdeki bu yangın.
Dönmüyor giden geri gönlüm bir kişilik değil geniş.
Nedendir bu kendimize yaptığımız zulüm içimdeki hüzün bir mezara dökül.
Doktor kalbimdeki kurşunu sökün umudumun ışığını sönük.
Gözlerim uzaklara dalmış donuk beynimde fırtınalar kopar tenimse soğuk.
Bedenim burda ama ruhen yokum takatim kalmadı ama bir iki adım kaldı sonuna yolun.
©azam
A