Son günlerde bir yokluk icimde
Sessizlik daha cezbedici
Kafamın içinde yeterince gürültü var
Yüksek dağ yamaçlarında
Yemyeşil bitkiler kokusu eşliğinde gel
Geri çevirmek mümkün olmasın
Kalbimi, kafamı susturmaya yeter mi gözlerin?
Sessizlikten daha mı güzeldir sesin?
Kağıdımla kalmeimle gelsem yanına
Doldurur muyuz beraber?
İçime doldurduklarımı boşaltır mıyım seninle?
Kin, öfke gider mi benliğimden?
Susmak sessiz bir intihar gibi çoğu zaman
Kafamın içinde kaç defa olduğumu bilemezsin
Ama hâlâ susmayı yeğliyorum
İnsanların kalbini kırmaktansa
Kendi içimde ölmeyi tercih ediyorum
Gecenin köründe, sokağın eşiğinde, yolun başında ve sonunda
Düşünmeden yapamadım
Ne sonunda, ne sonumda...
©mazı
M