Gözleri yanar işçilerin
Hep yorgun olur işçiler hep mutsuz
Bir dal cigara olur paydos olunca ağızlarında..
Soğuk olur geceleri işçilerin geçtiği yollar
Köpekler havlar, kediler kaçar..
Hayat kadınları pazarlık yapar.
Işıkları yanmaz caddelerin..
Sabahçı kahvelerinin isi kokar işçi.
Kanalizasyon suyu dolar ayaklarına.
Islak olur terden atleti işçilerin.
Çocukları uyur "baba bana çikolata al" diye.
Anaları gülmez çocuklarının.
Büyük olur ayakkabıları kızlarının, oğullarının eskisini giyerler komşularının.
Burunları akar silerler kollarına..
Defterlerinde yazar okul kitaplarında
Tanrı Türk'ü Korusun...
İşçiler dolar küçük servislere..
İş kazası geçirir arkadaşları ambulansın arkasından uğurlar...
Ağlar tabi işçi içine doğru yüreğine akar ıslatır göz yaşları..
Sesizlik olur arayan olmaz çalmaz kapısı halini kimse sormaz...
İşçi yorgundur tutmaz dizleri, kolları..
Yemez yedirir, patronları doyurur kendi aç yatar işçinin...
Evleri kentsel dönüşümde yıkılır gider..
Borç içinde kirada yaşar işçi..
Çıkmaz sesi, gık demez yaşar işte nasıl olacaksa..
Bir gün yazar adı bir musalla taşında bir de yanar durur o yanda...
©uğurünver
U