G

isik

o fırtınalı denizden eser kalmamis
öyle sakın ki
üzerine düşen yaprak dahi kibirdamaz
yaşıyor ama nefesini hissetmeyen
yaşıyor sanmaz
toprağa sımsıkı bagli ağacın bile
rüzgarda dalları kimirdar
taşı bile oynartirsin yerinden
ama taşa kesilmiş bu can
içi boşaltılmış postan farksız
biri duvara asılmış biri duvara baka kalmış
bu yaprağı bile kibirtamayanin
içinde kaç ağac kökünden söküldü
herşeyi yakip yıkan o ateşi bağrında söndürdü
geriye kalan o yanarken dışarıya sızan ısik
©gökçekız