Gözlerimde yansıyan karanlık,
Gölge gibi sarmış her yanımı.
Işığın izini kaybettim,
Karanlık beni içine hapsetti.
Gölge ve ışık dansı başladı,
Karanlık bir örtü gibi örttü her şeyi.
Güneşin sıcaklığı yok artık,
Gölge beni derinlere çekiyor.
Aydınlık yollarda kayboldum,
Gölgeler arasında yalnız kaldım.
Karanlık beni sarıp sarmalıyor,
Gölgeyi karartan bir şiir gibi.
Umutsuzlukla dolu bu karanlık,
Gölgeyi karartıyor yüreğimi.
Ama içimde bir umut var,
Belki bir gün güneş tekrar doğacak.
Umuyorum ki bu karanlık geçecek,
Gölgeler dağılacak, ışık yeniden parlayacak.
Gölgeyi karartan bu karanlık günler,
Bir gün son bulacak, güneş tekrar doğacak.
Umutsuzluğa kapılma, güneş her zaman doğar,
Gölgeyi karartan karanlık günler geçicidir.
Işık her zaman var olacak, güneş doğudan doğar karanlık gölgeleri boğar huzuru saglar
Gölgeyi aydınlığa muhakkak dönüştürecek.
©hasanbey.
H