Kaderim neden bana gülmüyorsun
hayat türlü türlü oyun oynar içinde
gecelerimi karanlığa çeviren nerde
umudumu ihsan eden yüce ümitler
aşk mı yalan sevmek mi çekip giden
vefasız kalmışlar öksüz ve yetim gibi
zaman ömrünü hüzünün kemirir içini
ıslak dudaklarında son bir cümle kalır
yoruldum varıp gitmiyor elim göklere
yalnızlığım perde arası dram sinema
baktığım yüzler sahte dir hepsi oysa
ışıklar birazdan söner ruhuma azap
ömrümü çürüttünüz zalimsin yıllar
ağlattın güldürmedin sen hiç beni
çocukluğumu aldın da gençliğimi
neyim kaldı geriye ölüden farksız
anladım ben buralardan gitmeliyim
en iyisi bu herkes için mutlak bence
akıllara düşer bir resmim çerçevede
unutulmuşun ve kırık bin parça can
hoşçakal sevgilim hoşçakal sende
kendine iyi bak beni düşünme oysa
ben bakarım kendime çarem yoksa
yorgun bir savaşçı yım gözüm kapalı
©chn
C