A

işim nazıma kalmadı

bakınıyorum ufuklarda gemi kalmamış
dost'a uzanan diller durmamış
kırılmamış bentler düşmanlar kaçmamış
insan oğlu kanlara bulanmış arınmamış
sahır eyledi sakin alimi
itiraz etdim susturdu devrimi
kindar bir gencin yok mehremi
sabır eyledim geçmeyen gecemi
işim nazıma kalmadı ben terhis oldum
az önce mutluydum hangi ara mutsuz oldum
açılmayan çiçekdim goncaydım soldum
ne sözler duydum ne sözler unutdum
yar elinden gelmedi ölüm dargınım
saklı kalan birşey bırak nefes aldıgım
kırıp dök parçala kırılmaz sandıgım
oysa hayaliydim asla olamadıgım.
©atilla0330