Rüzgarlı bir havada yıldızları seyrediyorum
Güzel bir tanısı var ağaç yapraklarının
Her seste seni hatırlatır
Kalemimin sesi soluğu kesilir hep bu sahnede
Canı bir kez daha yanar bu acımasız bahçede
Nice çiçekler soldurdu uğruna
Nice hayaller son buldu ardında
Gözyaşlarımın haddi hesabı sorulmadı bu gönülde
Sensiz olmadı işte bardak aynı yerde
Parmaklarının sıcaklığında erimek için
Çekip giderken savurduğun kitaplar yerde
Anlattıkları seni okutmak heyecanıyla
Üzerine basa basa gittiğin yüreğimde ayaklar altında
Bir avuç umuduna hasret
Giderken beni bıraktığın yerdeyim hala
Aynı rüzgarda ağlayıp aynı yıldızlarda aydınlanıp
Yeni hayallerle uyanıyorum güneş yanığı sabahlara
Ama gitmen gerekti dimi beni üzmemek için
Benim iyiliğim için bizim için
Kaç mevsime küstüm kaç dosta yüz çevirdim haberin varmı
Yok kimin için peki farkındamısın
Yok değilsin olmadın olamazsın
Ne kalbi kırık kalemimin ne de parçalanan dünyamın
Zerresine karışan toz tanesi bile değilsin
Bundan sonra
Bir hiç kadar değeri olmayanın bir dünya kadar yeri olamaz bende
F