kurtulmaya çalıştıkça batan bir hayatın ortasındayım
kendimi unutup başklarına koşuyorum
kimi tutsam onda kayboluyorum
kimi bıraksam pişman
nereye baksam kör
yağmurda toprak kokuyorum
bir arının peteğinde bal
güvercinin ağzında yem
hava diye seni soluyorum .
Denize atılan taş
ağa takılan balık
kimsenin duymadığı çığlık
yalnızların sabah ezanı oluyorum.
kimsenin beklemediği durak
unutulmuş kaybolmuş bir yol
çöl ortasında ağaç
seni ezelden beri seviyorum ..
©ateşbaz
A